Volledige opvoedingsproject: Pagina 2 of 8


1

 

 

ONZE OPVOEDING

IS GERICHT OP

HET LEVEN

 

 

 

 

Jezus brak voortdurend uit de eigen

kring.  Het was hem altijd te doen om de concrete mens die hij ontmoette.  Hij nam mensen zoals ze zijn.  Eerst luisterde hij, daarna pas sprak hij.  Hij sprak nooit voorbarig over God.  Vooral was hij er op uit om de mens die hij ontmoette te verlokken tot wie hij ten diepste bedoeld is.

Donche was ook een rebelse en parabelse man.  Hij aarzelde evenmin om uit de eigen kring te breken, om zich te riskeren aan concrete mensen, in een concrete tijd.

In dit postmodern klimaat is het leven van de meeste mensen in sterke mate gekenmerkt door onzekerheid.  Het geloof in de grote verhalen is grotendeels verdwenen.  In het gezin worden nog zelden deze verhalen aan de kinderen voortverteld.  Het is opvallend dat jongeren proberen zelf – vaak met elkaar – een eigen overtuiging te halen uit het bonte palet van vele, dikwijls tegenstrijdige waarden.

Als hedendaagse opvoeders beseffen we dat het nieuwe in deze tijd er in bestaat dat de identiteitscrisis van elke opgroeiende (waar wil ik met mijn leven naar toe?)

samenvalt met een cultuurcrisis in onze samenleving (waar willen we met onze maatschappij naar toe?).  Gelet op deze bijzondere situatie heeft de jeugd nood aan een evenwichtig aanbod van waarde-initiatie en waardecommunicatie.

Kinderen en jongeren zijn immers kleine zinzoekers die uitkijken naar mensen die hen de weg naar het goede leven tonen.  We mogen bijgevolg  niet aarzelen als opvoeders hen de waarden voor te leven waarin we zelf geloven en waarnaar we zelf consequent leven – anders zijn we niet geloofwaardig.  We moeten deze waarden in de opvoeding inbrengen.  Maar we mogen evenmin onze eigen onzekerheid en ons eigen zoeken verdoezelen.

Het volstaat nochtans niet enkel maar onze waarden aan te reiken.  Het is evenzeer nodig kinderen en jongeren te helpen zelf waarden te ontdekken door hen uit te nodigen te vertellen over het goede dat ze zelf op het spoor komen.  Het is van bijzonder belang dat we hen als zoekenden ernstig nemen.  We luisteren bijgevolg met groot respect naar hen,  we helpen hen hun eigen opinie te verhelderen en we staan hen bij om de eigen overtuiging te leren rechtvaardigen.  Zo vertrekken we in onze opvoeding van hun leven.

Op deze wijze erkennen we hen trouwens als partners in de zoektocht naar oude en nieuwe waarden waaraan hun en onze toekomst nood heeft.  Dan komen we samen waarden op het spoor zoals zin voor waarheid en schoonheid, verantwoordelijkheids-besef, solidariteit, verdraagzaamheid, vrede en gerechtigheid, en leren we kiezen voor een rentmeesterschap van de middelen,  dat aandacht heeft voor de komende generaties.

De nieuwe sociale bewegingen zijn een afspiegeling van dit zoeken naar een meer humane maatschappij.  Daarom moeten we dit zoeken in onze opvoeding aan bod  brengen en is het wenselijk dat wij jongeren helpen in dialoog te treden met alle mensen van goede wil die opkomen voor een meer menselijke toekomst.

Vanzelfsprekend zal de balans tussen deze vorm van waardeinitiatie en waardecommunicatie anders liggen naar gelang van de levensfase van het kind of de jongere.