Volledige opvoedingsproject: Pagina 7 of 8


6

 

 

ONZE OPVOEDING

HAALT KRACHT UIT

EEN GOEDE

SAMENWERKING

 

 

 

Jesus omringde zich met leerlingen. Hij riep mensen bijeen.  Hij leefde met hen samen, woonde bij hen in, geloofde in hen, had hen lief.  Hem mochten zijn vrienden hun onmacht toevertrouwen.Vooral was het hem aan te zien dat hij in gemeenschap leefde, in een diepe verbondsrelatie met de Vader.

 

Lodewijk Vincent Donche stichtte ook een ‘communio’ van vrouwen.  Hij geloofde in de kracht van een gemeenschap, want hij begreep: om tegen de stroom in te leven hebben mensen mensen en God nodig.

De jeugd wordt ongetwijfeld aangetrokken door de aanstekelijke levensstijl van een groep.

Proberen we daarom als opvoeders een toonbeeld te zijn van zuster- en broederschap.  Dit zal ons lukken als we voortdurend kiezen voor de dialoog en we eerder streven naar eensgezindheid rond het essentiële veeleer dan onnodig de klemtoon te leggen op verschillen in mening.  Dat zal ons vooral aan te zien zijn als we in de praktijk van elke schooldag elkaar blijven uitnodigen en ondersteunen om trouw te blijven aan de samen afgesproken doelen.

Als we minder verkrampte gelijkhebbers of verstokte rechtvaardigen zijn komt er ruimte vrij om te falen en tijd voor vergeving.  Een kostbaar goed voor een groep.  Als groep zullen we bovendien extra kracht krijgen als iedereen zijn best doet om de andere te bemoedigen in zijn gave: de gave van de kennis of de wijsheid, de gave van de deemoed en de zachtmoedigheid, de gave van het troosten of de gave van het geloof.

Een goede samenwerking in een groep kan moeilijk zonder goede structuren.  Een goed organisatie- en communicatiekader is nodig om de krachten te bundelen en het constructieve gesprek levendig te houden. Democratisch overleg is een verrijking als het de onderwijspartners mobiliseert om hun talenten te bundelen om een beter werkklimaat voor alle medewerkers en een gunstig schoolklimaat te scheppen ten bate van de leerlingen.  Dat vraagt om een wijs samenspel, om openheid ten aanzien van elkaar, om respect voor de specifieke verantwoordelijkheid van elke medespeler.

Zeker mogen we de leerling niet vergeten als medespeler.  Kinderen en jongeren moeten we van jongs af  uitnodigen om mee hun school te maken: als verantwoordelijken in een leerlingenraad moeten ze de kans krijgen om mee te bouwen aan de minimaatschappij die hun school is.

Want komt het er uiteindelijk niet op aan om samen naar best vermogen een beetje concrete gestalte te geven aan het Rijk Gods op het kleine oefenveld van de school?  Ijverig alsof alles van ons afhangt, maar in het bevrijdende besef dat niets gebeurt zonder Hem en dat Hij finaal de wereld ten goede keert.

Als wij vanuit deze gezindheid opvoeden en onderwijzen en een communio worden die het watermerk van het evangelie vertoont, dan hebben we alle redenen om feest te vieren en dan mogen we – Goddank – met volle overtuiging ook eucharistie vieren.